روزهای قشنگ بدون آدنوما کارسینوما

در این مقاله تلاش کرده‌ایم تمامی اطلاعات مهم مربوط به «آبان 1399_تقدیم به فدی» را به صورت خلاصه، دقیق و کاربردی در اختیار شما قرار دهیم. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. مثل پرواز پرنده ای امیدوار در تاریکی بودی مثل رنگین کمانی در بارانی بهاری تو ... مثل  دختر زیبای شبنم ... مثل امیــد ، مثل بیم ، مثل یک نگاه نگران...   با نگاهت که حسرت تماشای فردا بود ... با صدایت که  صدای آهنگی...

به سراغ من اگر می آیید نـرم وآهســـــــته بیایید مبــــــادا که تــرک بردارد چینی نازک تنهایی منبه مناسبت اولین بهار آسمانی شدن زنده یادمهندس فدرا میرصالح گیلانیدر روز پنجشنب...

برادر عزیزم ، کامران..... بیستمین بهار غروب غم انگیزت ....و دهمین بهاری که پدر صبور و بزرگوارمان به تو ملحق شدو اولین بهاری که فدرای نازنین آسمانی شد را به ماتم نشسته ایم ...پرکشیدید تنهای تنها.......

نمیدونم دقیقا چی گذشت از اخرین روزی که بر لپ پسرک اون پرچم رو کشیدم تا الان چند تا عمل انجام دادم چقدر تو این دنیا بودم و چقدر تو اون دنیا تا دیشب که زیر اکسیژن بودم و الان بدون اون پی نوشت قربون دل مهربون همه تون و دعاهای از ته دلتون فعلا تو حالت ری استارت هستم انگار میام سر فرصت و پست میزارم فعلا حال و هوای اصحاب کهف دارم بامزه ترین چیزی که بدستم رسید این روزا اگه خوبی عدد ۱ اگه بدی عدد ۲ و اگه نا نداری عدد ۳ رو بفرست قربون این خلاقیتتون برم من ...

صبح دقیقا 40 تا قرص تموم شد .یک جورایی وسط دوره ی 21 روزه ی اول هستم .دارم کم کم به دردها مسلط میشوم .برای دردهای استخوان قرص ملوکسیکام خارجی استفاده می کنم تا سه چهار ساعتی درد را آرام می کندبا گران شدن دلار دور دوم داروها را هم سفارش دادم .این نیز بگذرد .Let's block ads! بخوانید...

اردیبهشت باشد و حجم عظیمی از درد و اندوه بر دلت نشسته باشد احساس تلخ کردن زندگی به کام عزیزترین کسانت قلقلکت دهدآن وقت بنشینی و دو دو تا چهار تا کنی که تا کجای این راه باید پیش بروی که نه از پا بی عزت بیفتی و نه مایه دردسر نزدیکانت شوی اردیبهشت باشد و بنشینی با پنج دنده شکسته، آرزوهای رج شده ات را ...

فکر می کردم قورباغه ها که بروند پی کارشان اوضاع زندگیم عادی می شود. اما کماکان بی انرژیم از ساعت چهار به تختم پناه می برم تا شب انقدر ضعیفم که چند قدم پیاده روی نفسم را بند می اورد هنوز نمی توانم برگردم سر کار چون عملا نمی توانم نیم ساعت تمام بنشینم اشتهایم به غذا هم خیلی کم است. این روزها هم باید بگذرد بیشتر درگیری های ذهنی مرا از پا در می آورد لعنت به سرطان...

بالاخره با پشت سر گذاشتن همه سختی ها، دیروز موفق شدم از پایان نامه ام دفاع کنم. هورا پی نوشت : چند روزه بیخود و بی جهت تب کردم یه کم نگرانم. قرار شد تا شنبه سر کنم و اگر بهتر نشدم برم آزمایش ...