خواستم بنویسم منو و نور و... و.... و.... همین الان یهویی اما دیدم یهویی در کار نیست من در عمق نورم پی نوشت : از وقتی مجبورشدم دارو رو سه روزه بگیرم، پشت سر هم و بی وقفه از وقتی مجبور شدم سه شبانه روز پشت هم روی تخت بمونم و از ترس جدا شدن سوزن پورتکت جنب نخورم، دیگه بزرگترین روش تنبیهی پسرک رو حذف کر...

پرده اول : می نشینم روی صندلی حاج خانم پیری روی تخت دراز کشیده بهم زل میزنه تی ماره ر جا بیگفتی؟؟ (برای مادرت جا گرفتی؟) نه حاج خانوم تی مرده ماره(برای مادر شوهرت؟) نه حاج خانوم برای خودم الله اکبر

همسر جان رفته شیراز مادر شوهر جان عمل آب مروارید چشم داشته نه اینکه عمل مهمی باشد در این اوضاع نابسامان جسمی من اما به هر حال مادر است و دوست داشتم پسرش در کنارش باشد در لحظات قبل از عمل خودش هم چند روزی هوای زادگاه را در ریه هایش فرو برد ؛ شاید کنده شود از دردها و رنج های من هفته اول تزریق بوی مورف...

نذر کرده ام یک روز که خوشحال تر بودم بیایم و بنویسم زندگی را باید با لذت خورد بیایم و بنویسم : اين نیز بگذرد همان طور که تا الان گذشت یک روزی که بهتر شدم حتماً نذرم را ادا می کنم تا روزهایی مثل حالا که درد امانم رو بریده و قلبم را فشرده روزهایی که به زور اشکم را فرو می خورم و بغضم را قورت می دهم بخو...

اسفند آمد... و در جیب هایش بوی بهار و کمی غم... از گذر ناگزیر عمـــر... کاش در جیبهایش کمی شادی برایم به ارمغان می آورد با بوی خوش سلامتی کمی امید کمی آرامش کاشکی کاشکی سرطان مهمان جان من نبود پی نوشت : ساعت دو میروم برای تزریق پنجم پی نوشتک : ادم رنگی جان خوبه ها، خیال بد به دلتون راه ندید آدميزاده...

دو ماه به سرعت برق و باد گذشت. دوشنبه باید آزمایشات کلی بعد از اتمام درمان را انجام دهم. سعی می کنم نگرانیم را با تمیز کردن کمدها و خانه تکانی پنهان کنم. همه چیز باید خوب باشد، خیلی خوب. فرصتی برای بیماری ندارم، من مانده ام و کلی کارهای عقب مانده در این ده ماهه، چند روز دیگر باید برگردم به محیط کارم...

حال دلم این روزها دارد خوب می شود. گاهی اوقات از ته دل می خندم به این روزگار و شکر میکنم بخاطر پایان همه سختی ها فرقی نمیکند این راحتی چند روز و چند ساعت طول بکشد بوی تن پسرک مستم می کند، کافیست صدای دسته کلید همسرم بر در یعنی که هنوز در این خانه زندکی جاریست. مادرم همچنان در کنارم هست و دوستانی که ...

پسرک از مدرسه برگشته، خوشحال و خندان پسرک: مامان من یه چیزی بلد بودم که معلم ICDL. ام بلد نبود! من :چی بود مامان؟؟ پسرک:مامان خانم ICDL پورت کامپیوتر و انواع اون رو درس داد. اما من گفتم یه نوع دیگه هم پورت داریم! مال مریضاست! گفتم مامان من هم داره من: مامان دیگه چی گفتی؟؟ پسرک: نگفتم تو بیماری سخت د...

دیروز یه مقاله انگلیسی می خوندم. فاصله آخرین شیمی درمانی تا رسیدن بحداقل نرمال جسمی و روحی برای یک بیمار حداقل صد روزه. برای برگشتن به زندگی و مهمتر از اون جامعه، فرصت زیادی نیازه. بخصوص این دفعه برای من ، که تقریباً از جلسه ششم درمانم دیگه نتونستم برم سر کار. دلهره و ترسی که در وجودمه باید کمرنگتر ...

اسمش وحشتناکتر از شستشو بود فقط چون پورت روی کتف دست راستمه دست درد تا دو روز مهمونم بود پورت من جایی نصب شده که با تمام سعی ام در مخف کردنش هر وقت جلوی آینه می ایستم بهم سلام می کنه انگار می خواد روزای سخت رو بهم یاداوری کنه و یه جورایی دهن کجی می کنه اما چاره ایی نیست باید باهاش کنار بیام تست پاپ ...

یکماه از اخرین شیمی درمانیم می گذرد. باید هر ماه پورتم را با هپارین شستشوبدهم تا مسدود نشود . پورت حداقل باید پنج سال باقی بماند و هر ماه همین آش است و همین کاسه پورت گذاشتن خر است.

فکر می کردم قورباغه ها که بروند پی کارشان اوضاع زندگیم عادی می شود. اما کماکان بی انرژیم از ساعت چهار به تختم پناه می برم تا شب انقدر ضعیفم که چند قدم پیاده روی نفسم را بند می اورد هنوز نمی توانم برگردم سر کار چون عملا نمی توانم نیم ساعت تمام بنشینم اشتهایم به غذا هم خیلی کم است. این روزها هم باید ب...

پسرک ما امروز به کلاس سوم رفت. سه سال در کنارش بودم و باز می مانم. ماندن در کنار او و خانواده ارزش جنگی نابرابر را دارد.

بالاخره با پشت سر گذاشتن همه سختی ها، دیروز موفق شدم از پایان نامه ام دفاع کنم. هورا پی نوشت : چند روزه بیخود و بی جهت تب کردم یه کم نگرانم. قرار شد تا شنبه سر کنم و اگر بهتر نشدم برم آزمایش

فورباغه یازدهم در خانه انجام شد. توانایی رفتن به مطب رو.نداشتم. کادر پزشکی شیمی درمانی قورباغه یازدهم رو به زور بخانه اورد. زیر پمپم همچنان

سلام من برگشتم. ممنون از این همه لطف و محبت و شرمنده که باعث نگرانیتون شدم نمی دونم دعاهای شما چطور معجزه کرد که من دوباره اینجام. نمی تونم براتون از حجم و وسعت دردی بگم که کشیدم اما به یک چیز اطمینان پیدا کردم خدا می خواد که من بمونم. حکمت این همه درد و رنجی رو که میده نمی دونم اما وقتی من رو می فر...

هفت روزی که بیمارستان بستری بودم به پسرک خیلی سخت گذشت چون نمی تونست من رو ببینه و ماجرای خوابیدن شبش هم ماجرایی بود. البته شب قبل از عمل اجازه دادند پسرک رو ببینم. برام یک لگو آورد و داد دستم که هر وقت دردم شروع میشه اون رو تو دست هام فشار بدم . موقع ترخیص اومد دنبالم. وقتی جلوی در اسانسور ایستاده ...

قراربود سه شنبه این هفته اخرین دوره شیمی درمانی رو بگذرونم. اما متاسفانه تب و التهاب زخم فیستول باعث شد که دیشب دکتر جراحم به من توصیه کنه ده روز دیگه این دوره رو انجام بدم. این قورباغه دوازدهم مدام از دستم لیز می خوره. حتما حکمتی هست. نمی دونم.

صبح رفتم آزمایش غروب هم پیش آنکولوژیست اما گفت با این زخم بهتره شنبه شیمی درمانی بشم چقدر عقب می افتد این دور آخر

تند تند دارم به کارهایم می رسم. کیف ولوازم التحریر پسرک را خریده ام. سه شنبه امتحان زبان دارد فقط چند ساعت امروز صبح وقت دارم با او کار کنم داروهایم رو اماده گذاشته ام.پورتکت، چسب مخصوص، ملافه تمیز قرص های ضد تهوع قبل شیمی درمانی خدایا کمکم کن کمک کن اخرین بارم باشد نفس هایم تند تند بالا و پایین می ...